Goście z Brazylii w szebieńskiej bibliotece

Dodano: 08.06.2012
A A A
W środę, 6 czerwca br., wnuczka znanego poety i pisarza Wojciecha Breowicza, który wyemigrował w 1932 roku do Brazylii wraz z rodziną odbyła podróż do rodzinnych stron swoich przodków.

W środę, 6 czerwca br., wnuczka znanego poety i pisarza Wojciecha Breowicza, który wyemigrował w 1932 roku do Brazylii wraz z rodziną odbyła podróż do rodzinnych stron swoich przodków.



Gminna Biblioteka Publiczna w Jaśle z/s w Szebniach i jej Cyfrowe Archiwum Tradycji Lokalnej, to kolejny przystanek  ich wędrówki po Polsce. Goście odwiedzili Krosno miejsce urodzenia babci Heleny, następnie udali się do Osobnicy miejsca urodzenia dziadka Wojciecha Breowicza, gdzie znajduje się obelisk pisarza.

Rodzina poety była pełna uznania dla władz gminy Jasło, pracy bibliotekarzy i Cyfrowego Archiwum, w którym mogli zobaczyć rękopisy poety, stare rodzinne fotografie, tomiki poezji wydane w latach 1929 – 1938, pierwsze wydanie  „Zamku Odrzykońskiego”, listy do poety z Polski oraz opracowane w  wersji cyfrowej dokumenty z okresu II wojny światowej.

Gości zainteresował artykuł  opublikowany przez Fundację Ośrodka KARTA w najnowszym  numerze kwartalnika „Karta” pt. „Interior polski” są to fragmenty pamiętników Wojciecha Borewicza oraz dokumenty pochodzące z zbiorów Archiwum Akt Nowych między innymi Szkoła Polska prowadzona przez poetę w Terezynie.

Spotkanie przebiegło w miłej i serdecznej atmosferze, znajomość języka angielskiego pozwoliła bibliotekarzom prowadzić interesujące rozmowy z gośćmi. Przed odjazdem z naszej biblioteki wnuczka Solanrz postanowiła, że przekaże naszej bibliotece resztę dokumentów dotyczących twórczości W. Breowicza znajdujących się jeszcze w Brazylii.

Wojciech Breowicz  urodził się we wsi Osobnica gmina Jasło 16 stycznia 1902 roku.  Zadebiutował w roku 1920 wierszem pt. Do młodzieży opublikowanym w czasopiśmie Młoda Polska. Autor m. in. tomiku poetyckiego Echa wiejskie (1928), a także książek takich jak: Zamek Odrzykoński (1928), Ciernisty szlak (1932), Z prochu ziemi (1947), Ślady Piasta pod Piniorami (1961), i in. Był współorganizatorem wychodzącego w latach 30 ubiegłego wieku, w Naprawie koło Jordanowa, czasopisma Wieś − Jej Pieśń oraz współtwórcą Związku Literatów Ludowych. Wojciech Breowicz w czasie swojej działalności w ruchu ludowym był związany z Wincentym Witosem. W roku 1933 w poszukiwaniu pracy wyjechał do Brazylii, gdzie działał jako nauczyciel oraz organizator polskich szkół w Paranie, a także redagował czasopisma polonijne. Jako działacz polonijny wydał m. in. Polską literaturę ludową z wypisami (Kurytyba 1934) oraz broszurę o położeniu polskich chłopów emigrantów w Brazylii pt. Łazarzu wstań (1935). Pod koniec II wojny światowej piastował stanowisko prezesa Związku Ochotników Polskich z Ameryki Południowej oraz (od 1944 r.) walczył w szeregach Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie pod dowództwem gen. W. Sikorskiego.

W 1957 r. podczas wizyty w Polsce odwiedził m. in. rodzinną wieś Osobnica co zaowocowało napisaniem wiersza pt. Odrodzenie. Powrót zaś na obczyznę podsumował obszernym cyklem reportaży dotyczących ówczesnej Polski drukowanych w Siewcy, jak również codziennej prasie brazylijskiej. Zmarł na emigracji w Kurytybie 24 stycznia 1966 r.
                           
GBP w Jaśle z/s w Szebniach

Cookies

Ta strona korzysta z cookies, które instalowane są w Twojej przeglądarce, więcej informacji w Polityce Prywatności