Wieczorek poetycki Jana Wróbla w Zespole Szkół w Warzycach

Dodano: 06.03.2009
A A A
"Ojczyzno, wiosko ma mała!
Nas tyś żywiła, chleb dawała.
Dziadów tyś prastarą kolebką,
Nadzieją, radością wielką."
„Warzyce – mała ojczyzna”

Ojczyzno, wiosko ma mała!
Nas tyś żywiła, chleb dawała.
Dziadów tyś prastarą kolebką,
Nadzieją, radością wielką.

Ideologii okrutnej nakazem,
Ofiar tyś teraz ołtarzem.
Dumą bądź naszej godności,
Bez nienawiści, bez złości.

Spalona nienawiścią tyś została,
Jak Feniks z popiołu tyś powstała.
Matką jesteś tych co skrycie,
Niejeden za ciebie oddał życie.

Byśmy szczęśliwi tu byli,
Po to byśmy tu żyli,
By prawda wyszła cała,
A poległym – Cześć i Chwała!
/Jan Wróbel/

28 lutego w Zespole Szkół w Warzycach odbyło się spotkanie z ludowym artystą, rzeźbiarzem i wierszokletą – Janem Wróblem. To już drugie takie spotkanie, gdyż z inicjatywy nauczycieli Zespołu Szkół w Warzycach został wydany drugi tomik „Rymowanek pana kościelnego”. Współpraca szkoły z Janem Wróblem trwa już kilka lat. Wystarczy pospacerować szkolnymi korytarzami, by przekonać się o jego obecności wśród nas na co dzień.

Tym razem, na szkolnej auli znalazły się najnowsze rzeźby Jana Wróbla, które powstawały na przestrzeni dwóch i pół roku. Wszyscy przybyli na spotkanie autorskie mogli je podziwiać, na specjalnie przygotowanej wystawie.

Pierwszy tomik „Rymowanek pana kościelnego” ukazał się przeszło dwa lata temu i już wtedy spotkał się z sympatycznym przyjęciem środowiska lokalnego. Wszyscy oczekiwaliśmy na kolejne utwory.

Spotkanie autorskie rozpoczął dyrektor Zespołu Szkół w Warzycach, Piotr Ochwat. Powitał przybyłych, złożył serdeczne życzenia panu Wróblowi. Następnie głos zabrała Lidia Witkowska, która prowadziła całe spotkanie.Na wstępie podziękowała wszystkim tym, którzy przyczynili się do tego, że druga część „Rymowanek pana kościelnego” ujrzała światło dzienne.

W kolejności głos zabrał ksiądz proboszcz Kazimierz Brzyski, autor słowa wstępnego w „Rymowankach pana kościelnego” część II. W swoim wystąpieniu zwrócił uwagę wszystkich zebranych, że ten tomik poezji jest rodzajem podziękowania jakie szkoła, parafia, kościół składają na ręce Jana Wróbla, za wiele lat pracy na rzecz środowiska lokalnego. Życzył byłemu panu kościelnemu, by mu zdrowie dopisywało, a wena twórcza go nie opuszczała.
Następnie Jan Wróbel zaprezentował zebranym swoje utwory, dzieląc je tematycznie na trzy części: pierwsza dotyczyła osoby Ojca św. Jana Pawła II, druga – to były rozważania dotyczące Małej Ojczyzny, czyli Warzyc, a trzecia – całkowicie na wesoło, były to rymowanki śmieszne, humorystyczne i zabawne. Wszystkie swoje wiersze pan Wróbel czytał na tle niezwykle pięknych melodii dopasowanych do treści utworu. W niejednym oku zakręciła się łza. Było to dla wielu przejmujące przeżycie.

Po prezentacji utworów chór szkolny, przygotowany przez Wiolettę Zygmunt wykonał trzy przyśpiewki ludowe z naszego terenu: „Wierzbina”, „Wygnała wołki na bukowinę” i „Chodzi Kasia koło młyna”.

Po występie, który z kolei dostarczył panu Wróblowi wzruszenia, gdyż jak sam powiedział przed oczyma stanęły mu młode lata, autor rymowanek dziękował nauczycielom, którzy zainteresowali się jego skromną osobą i zrobili wszystko, by wydać jego wiersze. Później rozpoczął podpisywanie książek. Każdy mógł uzyskać dla siebie osobistą dedykację.
Przy kawie, herbacie i ciasteczkach podziwiano prace rzeźbiarskie Jana Wróbla.


„Ślad”

Niech przemija czas!
Choć nam zamkną czasu drzwi,
Pozostanie po nas ślad,
Ślad przeżytych dni.

Warto było żyć!
Nie żal już odchodzić!
Było warto być,
Z losem nam się godzić.

Nie ulegać już zwierzeniom,
Nie wspominać źle.
Drzwi otworzyć pokoleniom,
Bo, co będzie – kto to wie?!

Niech przemija czas!
Pozostanie po nas ślad!
Choć się zamkną dla nas drzwi,
Nie żal tych przeżytych dni!
/Jan Wróbel/




Cookies

Ta strona korzysta z cookies, które instalowane są w Twojej przeglądarce, więcej informacji w Polityce Prywatności